Language:

  • Հայերեն
  • Русский
  • English

Հոգևոր-մշակութային

ՎՐԵԺ ԻՍՐԱՅԵԼՅԱՆ. «ԱԶԱՏՈՒԹՅՈՒՆ ԱՂԱՎՆԻ ՏԱՏԻԿԻՆ»

Գրականությունը Վրեժի համար պատրվակ էր, որ նա անխոտոր արժանապատվությամբ, այրորեն զուսպ ու անմռունչ կրեր հայ ոգու և ոգեղեն արժեքների բերդակալի իր ծանր խաչը: Վրեժի կորստյան առջև մե՛նք պարտվեցինք, կորստյան դավադիր ցավը մեզ` ապրողներիս է անգթորեն կալանել, իսկ ինքը գնաց հաղթանակած, բաց, մաքուր, խիզախ ու ազնվական:

ԱՎԱՆԴԱՊԱՏՈՒՄ

Մի տարի այս կողմերում երաշտ է լինում։ Արտերը չհասած չորանում են։ Գյուղի ծերերը որոշում են լայնացնել մոտակա առվի հունը։ Մի երկու օրում հունը բավականին լայնացնում են։ Ջուրը թեև ավելանում է, բայց դարձյալ չի բավարարում երկու գյուղի։ Բնակիչները սկսում են վիճել, թե ով առաջ ջրի։

«ՍՊԱՐՏԱԿ»` ԱՄԵՆԱՏԱՐԵՑ ՄԱՀԱՊԱՐՏԸ

Օրերս ՀՀ Գրողների միության կլոր դահլիճում կայացավ մեր ժամանակի ճանաչված գրող, թարգմանիչ, արձակագիր, հրապարակախոս Գրիգոր Ջանիկյանի նոր` «Սպարտակ» գրքի շնորհանդեսը:

ՔՈՒՐՈՆ

ուլող գնդակների և թռչող բեկորների միջով վազում էր։ Յուրաքանչյուր քայլից հետո կարող էր գնդակի կամ շիկացած բեկորի հանդիպել, բայց ոչինչ չէր զգում։ Տղերքը կռվում էին։ Ոչ ոք նրա վրա ուշադրություն չէր դարձնում՝ թշնամին գրոհում էր։ Չզգաց էլ, թե ինչքան տևեց խելագար վազքը։

ԱՆՎՍՏԱՀՈՒԹՅՈՒՆ ԱՌԱՋԸՆԹԱՑԻՆ

Ձեր կարդացածից շատ բաներ կարող են անգամ ծիծաղելի թվալ, բայց արժե՞ արդյոք դրանց վրա ծիծաղել: Չէ՞ որ ապագայի առաջ մենք անզոր ենք և կարող ենք լոկ ենթադրել: Իսկ երբեմն ամեն մի նոր բան այնքան անհավատալի է թվում, որ հրաժարվում ես հավատալ:

ՀԱՅՏՆԻ ՀԱՅԵՐԻ ՍԻՐՈ ՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԸ

Միշել Լեգրան, Հովհաննես Բաղրամյան, Մոնթե Մելքոնյան, Հովհաննես Այվազովսկի, Առնո Բաբաջանյան… Նրանց անգնահատելի արժանիքների հիմքում ընկած է ոչ միայն տաղանդը և անհավանական աշխատասիրությունը, այլ նաև զարմանալի սերը, որը ոմանց ոգեշնչել է գլուխգործոցներ ստեղծելու, իսկ ոմանց՝ մղել մարտական սխրանքների։

ԽՄԲԱԳՐՈՒԹՅԱՆ ՓՈՍՏԻՑ

Ես, որպես կրակ, որպես հուր-արև,
Որպես պայքարի հզոր ընդվզում,
Ձեր արյան մեջ եմ նստած հարատև,
Ոգի եմ տվել, շաչել եմ մարտում: