Language:

  • Հայերեն
  • Русский
  • English

Հոգևոր-մշակութային

ԱՌԱՎԵԼ ԱՐԴՅՈՒՆԱՎԵՏ ՀԱՄԱԴՐԵԼ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ՇԱՀԵՐԸ

Զրույց արեւելագետ, տարածաշրջանային հարցերով փորձագետ Արմեն Պետրոսյանի հետ

ԱՐՑԱԽԻ ՀՈԳԵՎՈՐ-ՊԱՏՄԱԿԱՆ ՀՈՒՇԱՐՁԱՆՆԵՐԻ ՔԱՐՏԵԶ

Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի հրատարակչությունը, համագործակցելով «Կոլաժ» հրատարակչատան հետ, երեք լեզուներով (հայերեն, անգլերեն, ռուսերեն), լույս է ընծայել «Արցախի հոգևոր-պատմական հուշարձանները» խորագրով քարտեզը: Նախաձեռնությունն իրականացվել է Ն.Ս.Օ.Տ.Տ. Գարեգին Երկրորդ Ծայրագույն Պատրիարք և Ամենայն Հայոց կաթողիկոսի օրհնությամբ եւ Հայկական բարեգործական ընդհանուր միության (ՀԲԸՄ) ֆինանսավորմամբ:

ԱՄԵՆ ՀԱՅ ՊԻՏԻ ԻՐ ՀԱՅՐԵՆԻՔԻ ԶՈՐՈՒԹՅԱՆ ՄԱՍՆԻԿԸ ԼԻՆԻ

«Նախկինում պահեստազոր բառը շատ էի լսել, բայց այս անգամ ակամա ուշադրություն դարձրի դրա բովանդակությանը: Պահեստազոր: Այսինքն՝ պահեստային զորք, կամ պահեստային զորություն: Բանակ՝ բանակի թիկունքում: Մենք փոքր երկիր ենք՝ մեծ խնդիրներով, ու մեր ամբողջ ուժը պիտի մեկտեղված լինի՝ թե՛ պահեստային, թե՛ գործող: Մենք պիտի ոչ մի կաթիլ ուժ չկորցնենք:

«ԶՈՐԱՎՈՐ ԶՈՐՔԻ ՈւԽՏԱՎՈՐՆ ԵՄ»

Այս զրույցը Վանուշ Խանամիրյանի ծննդյան 75-ամյակի առիթով՝ հրապարակվել է «Հայ զինվորում»: Մեծ վարպետի խոսքում անսահման սերն է Հայրենիքի հանդեպ, սեփական մշակույթի, բանակի, երկրի, ժողովրդի պաշտամունքը:

«5-ՐԴ ԴԱՐԻ ԶԻՆՎՈՐ» ԹՈՒՄԱՆՅԱՆԸ

19-րդ դարի 80-ական թվականներն էին, հայոց ազգային զարթոնքի տարիները։ Հովհաննես Թումանյանը տվել է այդ շրջանի ընդհանուր նկարագիրը. «Մեր կյանքում ռազմական փողի նման թնդում էին Գամառ-Քաթիպայի ազատ երգերը, վարար գետի նման հոսում էին Րաֆֆու վեպերը` անընդհատ ու խորհրդավոր, մամուլի մեջ աջ ու ձախ շառաչալից մտրակում էր Գրիգոր Արծրունին, իսկ Թիֆլիսի թատրոնում զինվորական երաժշտությունը հնչեցնում էր «Զեյթունցիների մարշը», եւ որոտում էր Ադամյանը…

ԿԱՐՄԻՐ ԵՐԻԶ ԿԱՊՈՒՅՏ ՀԱՏԱԿԻՆ

Միհրանը գյուղի ինքնուս ճարտարապետն էր. ով տուն սարքեր` նրանից խորհուրդ պիտի հարցներ, ով շիրմաքար դներ` Միհրանն էր տաշողը, հուշարձան-հուշաղբյուր կառուցվեր գյուղում, թե շրջանում` հեղինակը Միհրանն էր։

ԵՌԱԲԼՈՒՐ

Այս քաղաքում հարսներն են
Ծաղիկներ բերում սիրեցյալներին,
Եվ փեսացուները
Ժպտում են փակ աչքերով: