Language:

  • Հայերեն
  • Русский
  • English

Պատմության էջերից

ՀԱՅ-ԹՈՒՐՔԱԿԱՆ ԲԱԽՈՒՄՆԵՐԸ ԶԱՆԳԵԶՈՒՐՈՒՄ 1920թ. ՀՈՒՆՎԱՐ-ՄԱՐՏԻՆ

1919թ. նոյեմբերի վերջերին ՀՀ կառավարության հրահանգով Զանգեզուրում գնդապետ Ա. Շահմազյանին, որը Հայաստանի Հանրապետության կառավարության որոշմամբ նշանակվել էր Զանգեզուրի գլխավոր նահանգապետ և ռազմական ուժերի հրամանատար, փոխարինում են Ս. Մելիք-Յոլչյանը և գեներալ Ղազարյանը, որոնք ստանձնում են գավառի քաղաքացիական ու ռազմական գործերի ղեկավարումը:

SԻԵԶԵՐՔԻ ԹԱԳԱՎՈՐԸ

Վիկտոր Համբարձումյան. անուն, որը տիտղոսներով զարդարվելու կարիք չի զգում: Գիտնական, որն աշխարհը նվաճեց անաղմուկ, բարության, լրջախոհության ու բանականության զենքով:

ԱԿՆԱՅԻ (ԱՂԴԱՄԻ) ԱԶԱՏԱԳՐՈՒՄԸ

25 տարի առաջ՝ 1993թ. հուլիսի 23-ին իրականացվեց Արցախյան պատերազմի ամենահեղաբեկիչ գործողություններից մեկը. ազատագրվեց հաղորդակցային կարևորագույն հանգույց Աղդամը՝ պատմական ԱԿՆԱՆ:

«ՊԱՏՄՈՒԹՅԱՆ ԱԼԵԾՈՒՓ ԾՈՎԻՑ ԴՈՒՐՍ ՑՑՎԱԾ ԳՐԱՆԻՏԵ ԺԱՅՌԸ»

Երևանից ոչ հեռու՝ Արմավիրի մարզում վեր է խոյանում մի հոյակերտ հուշակոթող. 1968 թվին է կառուցվել Սարդարապատի հերոսամարտին նվիրված հուշահամալիրը, որի ճարտարապետն է Ռաֆայել Իսրայելյանը, քանդակագործները՝ Արշամ Շահինյանը, Սամվել Մանասյանը, Արա Հարությունյանը:

ԱԶԳԱՅԻՆ ՄԻԱՍՆՈԻԹՅԱՆ ՀԱՂԹԱՆԱԿԸ

Սարդարապատի հաղթանակը ձեռք բերվեց հայկական կանոնավոր զորքի և նրա հետ կողք կողքի մարտնչող աշխարհազորայինների հերոսական ջանքերի շնորհիվ:

Այդ հաղթանակը ոգևորեց Բաշ Ապարանի և Ղարաքիլիսայի մատույցներում կռվող մեր մնացած զորքերին և, վերջին հաշվով, նպաստեց հայոց պետականության վերականգնմանը:

ԴՐՎԱԳՆԵՐ 1918թ. ՀԱՅ-ԹՈՒՐՔԱԿԱՆ ՊԱՏԵՐԱԶՄԻՑ

1918 թ. փետրվարին հայ-թուրքական ռազմաճակատի թիկունքում, այն է՝ Արարատյան աշխարհում բռնկված թուրք հրոսակախմբերի զանգվածային զինված ելույթները «խաղաղեցնելուց» հետո, Հայոց Ազգային խորհրդի և Հայկական բանակային կորպուսի գլխավոր ուշադրությունը սևեռվում է ռազմաճակատում ծավալվող ռազմական գործողությունների վրա:

ՀԱՅՈՑ ԶԻՆՈՒԺԻ ԿԱԶՄԱԿԵՐՊՈՒՄԸ ՎԱՆ-ՎԱՍՊՈՒՐԱԿԱՆՈՒՄ ԵՎ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅՈՒՆԸ ՄԱՐՏԱԿԱՆ ԳՈՐԾՈՂՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԻՆ

1918թ. մարտի 21-ին թուրք-քրդական ուժերին հաջողվում է ճեղքել Առնիսի շրջանի հայկական դիրքերի պաշտպանությունը, որի հետեւանքով անմիջական վտանգ է սպառնում Վանին, ուստի որոշվում է տարհանել քաղաքի եւ շրջակայքի գյուղերի 10 հազարից ավելի հայ բնակչությանը եւ գաղթել Արեւելյան Հայաստան: