Language:

  • Հայերեն
  • Русский
  • English

Ճակատագրեր

ՎՐԵԺԸ

Շաքիի ջրվեժի մոտ զրուցում էինք հերոսի հոր՝ Սեյրան Պողոսյանի հետ։
-Մանկության տարիներին Վրեժը շատ էր գալիս այստեղ և ունկնդրում Որոտանի «զրույցը»,- ասաց հայրը, որի հրավերով էինք Սիսիանում։ Հուլիսի 1-ին Վրեժը կդառնար 29 տարեկան, սակայն վերջին պատերազմը 2020 թ. աշնանը հազարավոր հայորդիների կյանք խլեց… Նրանցից մեկն էլ Վրեժն էր։

ՎԵՐՋԻՆ ՃԱԿԱՏԱՄԱՐՏԸ

Հայկական բանակի առաջին նվիրյալ ռահվիրաներից էր Ջիվան Զավենի Աբրահամյանը։
1988 թ. փետրվարյան փոթորկալից եւ ոգեշունչ օրերին իսկ նա արդեն գիտակցեց, որ Արցախյան շարժումն անխուսափելիորեն հանգելու է զինական պայքարի։

«ՄՈՆԹԵԻՍ Ի՛Մ ՏՂԱ ԿՄԵԾԱՑՆԵՍ...»

Ես այլ պատմություններ էի որոնում: Ես պիտի գրեի հետախուզական ջոկի հրամանատար Թաթուլ Հակոբյանի քաջագործությունների մասին… Բայց պիտի ներկայացնեմ ամենագեղեցիկ սիրո մի պատմություն։ Ավելի ճիշտ՝ ոչ թե ես, այլ Թաթուլի կինը՝ Անահիտը: Նա կասի, որ Թաթուլը կնոջն ու մեկուկեսամյա որդուն կյանքից շատ էր սիրում, հետո կպատմի, թե ինչպես այդ սերն ու իր կյանքը գիտակցաբար ու հոժարակամ զոհաբերեց հանուն Հայրենիքի:

ԳՆԴԱՊԵՏ ԱՐԹՈՒՐ ՍԱՐԳՍՅԱՆ

Գնդապետ Արթուր Սարգսյանի կինը՝ Արմինեն, շուրջ յոթ ամիս խնամքով պահում է ամուսնու իրերն ու փաստաթղթերը և մինչ այսօր չի բացել և ոչ մի պայուսակ:

ԳՐԱԴԻ ԻԼՅԱՆ ԿԱՄ՝ ՉՈՐՍ ԸՆԿԵՐ, ՈՐ ԿՅԱՆՔԸ ՆՎԻՐԵՑԻՆ ՀԱՅՐԵՆԻՔԻՆ

Ստեփանյան Զավենը, Սաֆարյան Արան, Վարդանյան Կարենն ու Նահապետյան Իլյան ընկերություն էին անում մանկապարտեզից… Այս սկիզբը հետաքրքիր, իրադարձություններով լի շարունակություն է խոստանում:

ՄԵՐ ՑԱՎԸ ՀՊԱՐՏՈՒԹՅՈՒՆ ՈՒՆԻ

Ալեքսը երեք տարեկան է: Եվս երեք տարի, ու նա դպրոց կգնա: 15 տարի հետո զինվորական համազգեստ կհագնի, իսկ 20 տարի անց կունենա մասնագիտություն և աշխատանք: Ու կլինի Հայաստանի վաղվա քաղաքացին…

«ԳԻՏԵՄ՝ ՔՈՆՆ ԵՄ ԵՍ ԷՈՒԹՅԱՄԲ...»

Տրված էր հրաման՝ անցնել հարձակման: Բայց ինչպես առաջ շարժվել: Նրանք մեզ նկատել էին: Եվ մի փոքր շարժի դեպքում հազարավոր գնդակներ էին թափվում մեր գլխին: Խրամատի մեջ մտածում էինք գտնել հարձակման լավագույն ձևը: