Language:

  • Հայերեն
  • Русский
  • English

Բանակ և հասարակություն

ՈՒՐԱԽՈՒԹՅՈՒՆՆ ԷԼ Է ԶԵՆՔ

Երբ անտառը մթնում է, գյուղում լույսեր են վառվում, ասես՝ երկնքից աստղեր են թափվում ձորի մեջ:

«ԲՈԼՈՐՍ ԶԻՆՎՈՐ ԵՆՔ՝ ԱՆԿԱԽ ՏԱՐԻՔԻՑ»

Այսօրվա զրույցս հայր և որդի Բազինյանների հետ է: Կծանոթանանք նրանց հիմնադրած ՍԻԱՍ Անվտանգության միջազգային հատուկ ակադեմիայի աշխատանքներին և Հայրենիքի հզորացմանն ուղղված այն կարևոր ու ծավալուն գործին, որին զինվորագրվել են:

ՀԱՅ ԶԻՆՎՈՐԻ ԼՈՒՍԱՆԿԱՐԸ

Իմ Լեւոն քեռայրը Փարիզից հեռագրել է, որ հյուր է գալիս Երեւան: Հայրական պապիս դստեր ամուսինն է: Ըստ էության, մոտիկ չէ, բայց Արցախի ազատամարտի օրերին հանգիստ չտվեց: Կեսգիշերին հեռաձայնում էր, ճշտում ճակատամարտերի բոլոր մանրամասները:

ՀԱՅ ՇԻՆԱՐԱՐԸ՝ ԲԱՆԱԿԻՆ

Օգոստոսի երկրորդ կիրակին (այս անգամ՝ օգոստոսի 9), Հայաստանում նշում ենք Շինարարի օրը: Տոնը նշվում է՝ արժևորելու համար հայ շինարարի ու նրա աշխատանքի հանդեպ մեր ժողովրդի ունեցած մեծ հարգանքն ու ակնածանքը:

«ԲԱՆԱԿԸ ՀՈԳԵՎՈՐ ԱՐԺԵՔ Է»

Զրույց վաստակավոր նկարիչ ՇՄԱՎՈՆ ՇՄԱՎՈՆՅԱՆԻ հետ

ԳՆԱ՞Մ, ԹԵ՞ ՄՆԱՄ...

1994թ. գարնանային մի առավոտ կանուխ, դեռ լույսը կարգին չբացված, հեռախոսը զնգաց, հեռավոր ազգականներիցս մեկն էր։

«ՓԱՌՔՈ՛Վ ՎԵՐԱԴԱՐՁԻՐ...»

-Հողը ծարավ էր,- ասում է Հայկազ պապին ու բահով փոխում առվի հունը: Ջուրը գլգլալով հոսում է, թրջում հողի ճաքած շուրթերը: Ու հանկարծ տարիների հեռվից թրթռում, արթնանում է մի պատկեր՝ մի փոքրիկ այգի՝ կանաչի մեջ թաղված: