Language:

  • Հայերեն
  • Русский
  • English

#2 (1273) 23.01.2019 – 29.01.2019

ՄԵՐ ՀԱՎԵՐԺՈՒԹՅԱՆ ԽՈՐՀՐԴԱՆԻՇԸ

«Հայաստան, երկիր դրախտավայր»… Հիացել-սիրել-երկրպագել է բանաստեղծը, հերոսության չի կոչել, չի ճամարտակել հայրենասիրության մասին, այս քարքարոտ-դժվար հողը պահելու պատգամ չի տվել սերունդներին։ Երկիր դրախտավայր՝ ասել է, ու մենք հասկացել ենք, որ մեր բաժինն այստեղ է, այս փոքրիկ, քարակոփ, ժլատ հողի վրա, այստեղ է մեր դրախտը, մեր տունը, մեր արմատը։

ԵՐԿԻՐ ՊԱՀՈՂ ՏՂԵՐՔԸ

Հերթական զորակոչն է: Հայ երիտասարդները գնում են ծառայության, ու ամեն զինվորով Հայոց հողն ավելի է ամրանում, հայրենիքը դառնում առավել պաշտպանված ու անառիկ:

ՀԱՅԿԱԿԱՆ ԲԱՆԱԿԻ ԱՌԱՋԻՆ ՃՈՊԱՆՈՒՂԻՆ

Ճոպանուղի բառը լսելիս թերեւս շատերի մտապատկերում բացվեն անհավանական տպավորիչ բնապատկերներ թռչնի թռիչքի բարձրությունից, ոմանք էլ գուցե անմիջապես պատկերացնեն զբոսանք երկնային մայրուղիով դեպի պատմական հարստություններ:

ԿԱՆԱԴԱՀԱՅ ԱՇԱԿԵՐՏՆԵՐԻ ՄԱՂԹԱՆՔՆԵՐԸ ՀԱՅՐԵՆԻՔԻ ՊԱՇՏՊԱՆ ԶԻՆՎՈՐՆԵՐԻՆ

Մոնթրէալի Սուրբ Յակոբ Ազգային վարժարանի «Սարաֆեան» նախակրթարանի հինգերորդ կարգի աշակերտները նոր տարուան առաջին օրերուն յիշեցին մեր հայրենիքը պաշտպանող հայ զինուորներին եւ անոնց գրեցին հետեւեալ նամակները:

ՊԱՏՎՈՎ ԵՆՔ ՏՈՒՆ ՎԵՐԱԴԱՌՆԱԼՈՒ

Քաշաթաղում զորակոչ է: Մեծուփոքրով՝ պաշտոնյա ու ազատամարտիկ, զինկոմ ու ուսուցիչ, բանակ են ճանապարհում զինվորների նոր հերթափոխը: Եկել են տարբեր գյուղերից՝ Լեռնահովիտից ու Բերձորից, Նորաշենիկից ու Արտաշավիից, Կերենիից ու Գրհամից:

ՄԱ՛Մ ՋԱՆ, ՏՈՒՆ ԵՄ ԳԱԼԻՍ…

Զինվորի ծնողների համար ամենասպասված պահն է: Երկու տարի պատվով ծառայելուց հետո տղաներն ստանում են իրենց զինվորական գրքույկները, զորացրվում և տուն վերադառնում: Զորամասի հրամանատարը շարքի առաջ սեղմում է նրանց ձեռքը, շնորհակալություն հայտնում բարեխիղճ ծառայության համար:

ԲԱՆԱԿՆ ԻՆՁ ՀԱՅՐԵՆԻՔ ՏՎԵՑ

«Որտեղ նույնիսկ բժշկությունն է անզոր, կարող ես հաղթել քո անսահման ցանկությամբ: Ու զինվորն ապրեց: Մենք չհանձնվեցինք: Զինվորը չհանձնվեց»,- պատմում է ՊՆ կենտրոնական զինվորական հոսպիտալի վիրաբուժության բաժանմունքի պետ, փոխգնդապետ Սևակ Շահբազյանը: