Language:

  • Հայերեն
  • Русский
  • English

Ազգային բանակ

ԱՌԱՋՆԱՅԻՆԸ ՀԱՅՐԵՆԻՔԻ ՊԱՇՏՊԱՆ ԼԻՆԵԼՆ Է

44-օրյա պատերազմի թոհուբոհի միջով անցած Արսեն Զաքարյանը ուսանում է ՀՀ ՊՆ Արմենակ Խանփերյանցի անվան ռազմական ավիացիոն համալսարանի երկրորդ կուրսում, կապավոր է:
-Մանկուց երազում էի զինվորական դառնալ, հորեղբայրս ու եղբայրս էլ զինվորականներ են, ինձ գրավում էր համազգեստը, ուսադիրների աստղերի փայլը… Տարիներ հետո միայն հասկացա, որ այդ փայլփլուն ուսադիրների հետևում որքան տքնանք կա, նվիրում, բազում դժվարություններ, պատասխանատվություն ու… ցավագին կորուստներ:

ՎՐԵԺ ԵՄ ԼՈՒԾԵԼ...

Սեպտեմբերի 13-ին սանձազերծված մարտական գործողությունների ընթացքում, հակառակորդի հարձակման ժամանակ, շարքային Էդգար Բաղդասարյանը պատվով է կատարել առաջադրված մարտական խնդիրը՝ հրետանու իր հաշվարկով ոչնչացնելով թշնամու կենդանի ուժ և մարտական տեխնիկա:

ՇԱՐՔԱՅԻՆ ՄԱՐԴԱՆՅԱՆԸ ԱՆՎԱՐԱՆ ԷՐ

Սեպտեմբերի 13-ին գումարտակի ծանր վիրավորում ստացած հրամանատարին առաջնագծից տեղափոխել են ականանետային մարտկոցի կրակային դիրք, որտեղ էլ վիրավոր հրամանատարին շարքային Արթուր Մարդանյանն իրեն կցված ավտոմեքենայով տեղափոխել է թիկունք:

ԴԺՎԱՐ ՈՒՍՄԱՆ ՄԵՋ, ՀԵՇՏ՝ ՄԱՐՏՈՒՄ

Ուսումնական գումարտակում շուրջ երեք ամիս ծառայող ժամկետայիններն արդեն հասցրել են լսարանային պայմաններում բավարար գիտելիքներ ձեռք բերել զինվորական գործի վերաբերյալ և դրանք կիրառել գործնականում՝ վարժադաշտում ծավալված ուսումնական կետերում։ Օրերս եղանք սահմանամերձ զորամասերից մեկում և ուսումնական ու գործնական պարապմունքներից հետո զրուցեցինք ուսումնական գումարտակում ծառայող նորակոչիկներից մի քանիսի հետ:

ԲՈԼՈՐԻՍ ՀՈՒՅՍ ՈՒ ՀԱՎԱՏ ՆԵՐՇՆՉՈՂՆԵՐԸ

Հանրապետության հարավային սահմանագոտում մարտական ուժեղացված հերթապահությունը շարունակվում է: Սահմանի այս հատվածում հակառակորդի դիրքերը մեր դիրքապահների տեսադաշտում են, և մեր տղաները ակնդետ հետևում են նրա յուրաքանչյուր շարժին:

ՕԴԱՅԻՆ ՍԱՀՄԱՆԻ ՊԱՀԱՊԱՆՆԵՐԸ

Կուրսանտներ Լեւոն եւ Հարութ Չոբանյանները հարազատ եղբայրներ են, սահմանապահ Վերին Կարմիրաղբյուր գյուղից։

«...ՈՐ ԴՈՒՔ ԱՊԱՀՈՎ ԶԳԱՔ ԹԻԿՈՒՆՔՈՒՄ»

Հայրենիքի պաշտպան, հերոս զինվոր, սպա, կամավոր արտահայտությունները, որ Արցախյան ազատամարտից տարիներ անց, հարաբերական խաղաղության տարիներին, երբեմն արտաբերել ենք նաեւ պաթոսի որոշակի չափաբաժնով, այսօր այլևս պարզ ու անհերքելի առօրյա իրողություններ են: Ոչ պատերազմ, ոչ խաղաղություն իրավիճակը ձգվում ու ժամանակ առ ժամանակ ուղղակիորեն թակում է բոլորիս դռները, հուշելով. «Ես այստեղ եմ, չմոռանաք իմ մասին»: