Language:

  • Հայերեն
  • Русский
  • English

Ազգային բանակ

ԱՄՓՈՓՎԵԼ ԵՆ «ԽԱՂԱՂՈՒԹՅԱՆ ՄԱՐՏԻԿ» ՄՐՑՈՒՅԹԻ ԱՐԴՅՈՒՆՔՆԵՐԸ

ԱՊՀ մասնակից պետությունների պաշտպանության նախարարների խորհրդի որոշմամբ և ՌԴ պաշտպանության նախարարության ու ԱՊՀ մասնակից պետությունների պաշտպանության նախարարությունների երկկողմ համագործակցության պլանների համաձայն՝ յուրաքանչյուր տարի «Միջազգային բանակային խաղեր» մրցաշարի շրջանակում անցկացվում է զինծառայողների ռազմամասնագիտական վարպետության «Խաղաղության մարտիկ» միջազգային մրցույթը: Հինգերորդ տարին անընդմեջ «Խաղաղության մարտիկն» անցկացվում է Հայաստանի Հանրապետությունում:

ԿԱՄՔԸ ՎՃՌԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ ԴԱՐՁՐԱԾ

Առաջնագիծ տանող ճանապարհներին հովվատեղիներ են, եւ բարձրաբերձ սարերի փեշերին հոտ ու նախիր արածեցնող գյուղացու ջերմ ողջույնն այն պարզ ճշմարտության արտացոլանքն է, որ այստեղ՝ Հայրենիքի սահմանին, դիրքապահն ու գյուղացին մեկը մյուսով են ապրում, կամքը վճռականություն դարձրած՝ ամենքն իր բաժին խաղաղությունն է վաստակում։ Այստեղ վաղուց համոզվել են՝ խաղաղությունը երբեք հարատև չի լինում, խաղաղությունն ամեն օրվա վաստակ է։

ԿՈՒՐՍԱՆՏՆԵՐԻ ՃԱՄԲԱՐԱՅԻՆ ՀԱՎԱՔԸ՝ ԼԵՌՆԵՐՈՒՄ

Երիտասարդ մարտիկի դասընթաց ոչ թե ռազմական բուհի տարածքում, այլ՝ լեռնային տեղանքում։ Վազգեն Սարգսյանի անվան ռազմական համալսարան ընդունված կուրսանտների նոր հերթափոխը, նախքան երդման արարողությունը, զինվորականի երկար ու պատվավոր ուղին սկսում է անտառային պայմաններում։

ԶԻՆՎՈՐԻ ՈՒԺԸ

ԶՈւ սպառազինության վարչության ավագ սպա, փոխգնդապետ Սերգեյ Զուրաբյանն ու իր որդին՝ Արենը, 44-օրյա պատերազմի ժամանակ կռվել են տարբեր ճակատներում: Երբ հայրը հայտնվել է ռազմաճակատում, զինվոր որդին ասել է՝ տանը տղամարդ չի մնացել, դու գնա, ես կկռվեմ: Հայրը գնացել է, բայց ոչ թե տուն, այլ մեկ ուրիշ ճակատ: Երբ պատերազմն ավարտվել է, Արենը պարգևատրվել է «Արիության» մեդալով:

ՀԱՅՐԵՆԻՔԻՑ ԹԱՆԿ ՈՉԻՆՉ ՉԿԱ

Պայմանագրային զինծառայող, դիրքի ավագ, լեյտենանտ Արթուր Համբարձումյանի հետ իմ առաջին հանդիպումը 2014-ին էր: Ավելի ճիշտ, դա վիրտուալ շփում էր՝ ֆեյսբուքյան նամակագրություն: Զինվոր Արթուր Համբարձումյանը ինձ պարբերաբար նամակներ էր գրում նույն բովանդակությամբ. «Խնդրում եմ՝ օգնեք ինձ տեղափոխվել Արցախ: …Որ Արցախի սահմանը պաշտպանեմ: Շատ եմ խնդրում՝ օգնեք, որ ինձ Արցախ ուղարկեն…»:

ՍԱ ՔԱՋԵՐԻ ԱՇԽԱՐՀՆ Է

Տաթև Ադամյանը շուրջ 15 տարի կիրառական մեխանիկա է դասավանդում Վազգեն Սարգսյանի անվան ռազմական համալսարանում: Երբ ես իմացա այդ մասին, ինձ շատ հետաքրքրեց, թե տիկին Ադամյանի կարծիքով՝ որոնք են ռազմական ուսուցչի ամենաանհրաժեշտ հատկանիշները: Տաթև Ադամյանը առանց երկար-բարակ մտածելու պատասխանեց՝ անհրաժեշտ է մինչև հոգու խորքը սիրել Հայրենիքը, բանակն ու ապագա սպաներին:

ԱՄԲՈՂՋ ԿՅԱՆՔՈՒՄ ՊԻՏԻ ԾԱՌԱՅԵՆՔ ՄԵՐ ԵՐԿՐԻՆ

Արդեն մի քանի շաբաթ է, ինչ զորակոչված Էրիկ Շահբազյանն ու մյուսները սպաների ու փորձառու սերժանտական կազմի օգնությամբ քայլ առ քայլ սերտում են երիտասարդ մարտիկի դասընթացը։