Language:

  • Հայերեն
  • Русский
  • English

Պատմության էջերից

ԴՐՎԱԳՆԵՐ 1918թ. ՀԱՅ-ԹՈՒՐՔԱԿԱՆ ՊԱՏԵՐԱԶՄԻՑ

1918 թ. փետրվարին հայ-թուրքական ռազմաճակատի թիկունքում, այն է՝ Արարատյան աշխարհում բռնկված թուրք հրոսակախմբերի զանգվածային զինված ելույթները «խաղաղեցնելուց» հետո, Հայոց Ազգային խորհրդի և Հայկական բանակային կորպուսի գլխավոր ուշադրությունը սևեռվում է ռազմաճակատում ծավալվող ռազմական գործողությունների վրա:

ՀԱՅՈՑ ԶԻՆՈՒԺԻ ԿԱԶՄԱԿԵՐՊՈՒՄԸ ՎԱՆ-ՎԱՍՊՈՒՐԱԿԱՆՈՒՄ ԵՎ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅՈՒՆԸ ՄԱՐՏԱԿԱՆ ԳՈՐԾՈՂՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԻՆ

1918թ. մարտի 21-ին թուրք-քրդական ուժերին հաջողվում է ճեղքել Առնիսի շրջանի հայկական դիրքերի պաշտպանությունը, որի հետեւանքով անմիջական վտանգ է սպառնում Վանին, ուստի որոշվում է տարհանել քաղաքի եւ շրջակայքի գյուղերի 10 հազարից ավելի հայ բնակչությանը եւ գաղթել Արեւելյան Հայաստան:

ՀԱՅՈՑ ԶԻՆՈՒԺԻ ԿԱԶՄԱԿԵՐՊՈՒՄԸ ՎԱՆ-ՎԱՍՊՈՒՐԱԿԱՆՈՒՄ ԵՎ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅՈՒՆԸ ՄԱՐՏԱԿԱՆ ԳՈՐԾՈՂՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԻՆ

1917 թ. փետրվարյան հեղափոխությունը արմատական փոփոխություններ կատարեց Ռուսաստանում: Կազմվեց Ժամանակավոր կառավարություն, որը քայլեր ձեռնարկեց երկրում սահմանադրական կարգեր մտցնելու եւ իրականացնելու բազմազգ կայսրության ժողովուրդների ազգային ինքնորոշման երազանքը:

ՄԻ ՆԿԱՐԻ ՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆ

«Մայր հայրենիքին է կանչում» պաստառը Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին ստեղծված խորհրդային ռազմական քարոզչության ամենահայտնի գործերից է եւ ժամանակին այնքան հզոր ու ներգործուն ազդեցություն է ունեցել ժողովրդի վրա, այնքան ոգեշնչել ճակատայիններին, որ անձամբ Հիտլերը խոստովանել է, որ որոշել է Մոսկվան վերցնելուց հետո կախել հեղինակին:

ԿԱՆԱՉ ԴԱՐՊԱՍՈՎ ՏՈՒՆԸ

Արյունդ քնած էր, հիշողությունդ՝ լուռ։ Դու սովորական երեւանցի էիր, բոլոր հասակակից տղաների նման, Երեւանը քո ծննդավայրն էր, տունը։ Դու չժառանգեցիր պապիդ պանդխտությունը։

ՄԱՐՏՈՒՆԱՇԵՆԻ ԿՌԻՎԸ

Եթե զորքը միայն ՕՄՕՆ-ականներից կազմված լիներ, ապա խնդիրը միանգամայն հեշտ ու հասկանալի կլիներ, բայց գործ ունենալ հրասայլերով զինված խորհրդային զինվորների հետ, այլ բան է նշանակում: Իրավիճակն իրոք աննախադեպ էր, չափազանց ծանր ու պատասխանատու:

ՄԱՐՏՈՒՆԱՇԵՆԻ ԿՌԻՎԸ

1991 թ. սկզբներից ադրբեջանամետ գորբաչովյան իշխանությունների վարած հակահայկական քաղաքականության հետեւանքով կացությունը Արցախում եւ մասնավորապես՝ Շահումյանի շրջանում ու Գետաշենի ենթաշրջանում դարձել էր խիստ տագնապալի: