Language:

  • Հայերեն
  • Русский
  • English

Հոգևոր-մշակութային

«...ԱՅԴ ԱԶՆՎԱԿԱՆ ԼԵՌՆԱՇԽԱՐՀԸ»

Հայոց ցեղասպանությանը նախորդող շրջանում Արևմտյան և Արևելյան Հայաստանում, Պարսկաստանի հայկական շրջաններում բրիտանական կառավարության հատուկ առաքելությունն իրականացնող ազնվական քաղաքական գործիչներ Նոել և Հարոլդ Բաքսթոնները ապշած են՝ տեսնելով գիտությունն ու կրթությունը խթանող, ազգի հոգսով տառապող, թշնամու դեմ ազգին համախմբող ու կազմակերպող եկեղեցու առաջադեմ գործունեությունը. բնաջնջման եզրին կանգնած տառապյալ հայը դպրոցներ է բացում, մտածում կրթության ու հոգևոր խնդիրների մասին, երբ նրա հոգսը պիտի լիներ անձնական ու բարոյական անապահովությունը:

ՀԱՂԹՈՂ Ե՛Վ ՄԱՐՏՈՒՄ, Ե՛Վ ԳԻՏԱՄԱՐՏՈՒՄ

Համաբանակային «Հայ ասպետ» սիրված հեռուստանախագծի կիսաեզրափակիչ փուլն է: Նախնական փուլում 44 մասնակից թիմերից կիսաեզրափակիչ են դուրս եկել 9-ը: Լարված ու կենտրոնացած են զինվորները, աշխատում են անսխալ պատասխանել:

«...ԱՅԴ ԱԶՆՎԱԿԱՆ ԼԵՌՆԱՇԽԱՐՀԸ»

Կրթություն ձեռք բերելու հայերի մեծ տենչը շատերին է հիացրել: Օրինակ` լորդ Բայրոնը հայերին անվանելով ճնշված ու ազնվացեղ ազգ, 1817 թ. հունվարի 2-ին գրում է. «…Հայկական տարեգրությունը թերևս այն քչերից է, որտեղ դժվար է գտնել հանցագործությունների հիշատակում, քանզի հայի առաքինություններից է խաղաղասիրությունը:

ՄԽԻԹԱՐՅԱՆ ՄԻԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆ - 300

Յուրաքանչյուր մեծ գործի գլուխ կանգնած է լինում մի մեծ, նվիրված ու հանճարեղ անհատականություն, որը ոչ միայն ճանապարհ է բացում, այլ նաև դառնում է այդ ճանապարհի առաջին ուղևորը: Այդ հզոր, բազմատաղանդ անհատներից մեկը մեր իրականության մեջ Մխիթար Սեբաստացի վարդապետն էր: Նա իր բովանդակ կյանքը նվիրեց հայ ժողովրդի լուսավորության սրբազան գործին` տոգորված այնպիսի հոգևոր կորովով, որ կանգ չառավ անգամ խոչընդոտների առաջ:

«...ԱՅԴ ԱԶՆՎԱԿԱՆ ԼԵՌՆԱՇԽԱՐՀԸ»

«Նրանց տառապանքը չափազանց մեծ է տանելի լինելու համար, իսկ նրանց առնչվող որոշումներ կայացնելը Եվրոպան անընդհատ ձգձգում է, մինչև հարմար պահը գա: Դա վերաբերում է թե՛ մշակույթին և թե՛ տնտեսությանը, բայց ամենից առավել դա անձնական ու բարոյական անապահովության խնդիրն է:

ՈԳՈՒ ՈՒԺՈՎ, ՀՈԳՈՒ ԹԵՎԵՐՈՎ...

Ճանապարհն անվերջ է թվում… Բայց մեքենայի պատուհանից դուրս հանդարտ սահող պատկերներից հնարավոր չէ աչք կտրել: Երևանը Ստեփանակերտին կապող ճանապարհով ընթանում ենք չքնաղ Քարվաճառով: Վերջապես ամբողջովին զմրուխտ հագած սարերի միջից ուրվագծվում է Դադիվանքի վեհաշուք ու խորհրդավոր պատկերը. այստեղ հանդիպելու եմ մի մարդու, որի կապն այս տեղանքի հետ խորն է ու բազմաշերտ` թե՛ հոգևոր և թե՛ ֆիզիկական չափումներով:

ՀԱՅՐԵՆԻՔԻ ԵՐԿԻՆՔԸ ՏԱՆԻՔ Է

Առաջին նամակը բրազիլահայ երգիչ Ժակ Օգջյանը գրեց ինձ այս տարվա մայիսին: